آخرین حرفهای یک بازنده

خانه | آرشیو | پست الکترونیک

خوب بود همینطور ناگهانی تمام میشدم. من از هر چیزی که از قبل نقشه اش را بکشند بدم می آید. دیگر چه اهمیتی دارد بعد از مردنم یادگار موهومم در کله یک دسته میکروب که روی زمین میلولند بماند یا نه؟

|+| نوشته شده توسط نویسنده در جمعه چهاردهم مهر 1385 و ساعت 17:54 |

""خوشبخت کسانيکه عقلشان پاره سنگ ميبرد. چون ملکوت آسمان مال آنهاست.""

انجيل ماتئوس5-3

پی نوشت: آسمان که معلوم نيست ولي روي زمينش حتما مال آنهاست.

|+| نوشته شده توسط نویسنده در دوشنبه دهم مهر 1385 و ساعت 11:32 |

حق با شماست

نه٬ من برای مبارزه ساخته نشده ام . برای این کار آدمهایی لازم هستند که به شدت من درد را احساس نمیکنند. سیلی که به گوش بچه ای میزنی او را به گریه می اندازد٬ در صورتیکه اگر همان سیلی را بصورت اسبی برنی نوازش بشمار می آید و برایش لذت بخش است... چه کنم؟ نمیشود به همه این بدبختیها خاتمه داد ... میترسم٬ میترسم میترسم از اینکه درد شدیدتری باشد و راحتی و رهایی در کار نباشند. هنوز هم امیدی هست٬ هرچند معتقدم زندگی یک مبارزه است. جنگجو میخواهد فقط برای باختن و یا شاید بهتر باشد بگویم برای سخت باختن و من اگر جنگجو نباشم٬ بازنده که هستم ٬ راه و رسم باختن را خوب میدانم.

|+| نوشته شده توسط نویسنده در پنجشنبه ششم مهر 1385 و ساعت 13:4 |